پاپیون صورتی

یادمان باشد؛به حرمت ناچیزترین لحظه های خوبمانهنگامی که به بن بست می رسیمطبعمان آنقدر بزرگ باشد که همدیگر را به لجن نکشیم....!یادمان باشد؛هرچه بودیمروزی انتخاب هم بودیم...رفاقت حرمت دارد...

کاش در تندیس ادم دل نبود این همه غم داخلش منزل نبود کاش جای هرغمی اغوش بود عاشقان را جرعه ای دمنوش بود کاش میشد قلب ها را لمس کرد لحظه های عاشقی راحبس کرد کا میشد عشق را از سر نوشت هرکس تقدیر خودرا می نوشت کاش میشد واژه هارا مست مرد یاکه در دیوان حافظ دست کرد کاشکی لیلی به مجنون می رسید صبح خوشبختی انها را می دمید کاش جنس قلب ما از شیشه بود جای احساسات هم اندیشه بود کاش میشد گفت دل از سنگ نیست درخیال عاشقان نیرنگ نیست کاش میشد عکس دل را قاب گرفت لحظه های بی کسی را خواب کرد کاش دنیا مهربان و ساده بود شعر خوشبختی مارا می سرود...